Kiedy spoglądasz w otchłań…
Mój sportowy plan w lutym rozleciał się jak domek z kart! A nabudowałem się ostatnio tych karcianych domków sporo! Ale być może zrobiłby na kimś wrażenie fakt, że w poprzednim miesiącu wybiegałem dziesięć razy więcej kilometrów niż w styczniu! Wow! Pod warunkiem, że ta osoba nie wiedziałaby, ile przebiegłem miesiąc wcześniej. A w styczniu przebiegłem…
Dlaczego nigdy nie mogę dogonić czasu?
Na szczęście nie jestem korposzczurem, jak wół tyrającym od rana do wieczora, w celu powiększenia majątku i tak bajecznie bogatego właściciela korporacji. Ale ja również nie wyrabiam się ze swoimi planami, a nie wywiązywanie się z nałożonych na siebie samego zadań, to trochę nie zrozumiała sytuacja, do której przyzwyczaiłem się, jak do nieustanne obrastającego zarostem…
Jesteśmy tylko watą cukrową na deszczu!
Wszystko przemija, Ty także kiedyś się skończysz! Tak będzie! Jeśli masz wątpliwości, albo jeśli myślisz, że będziesz żyć wiecznie, idź na cmentarz poczytać nagrobki. Wszystko przemija! Dlatego żyj! Nie piernicz, że nie potrafisz, bo każdy to potrafi! Żyj po swojemu, a co? Masz wątpliwości? Ale kto ma wiedzieć jak masz żyć? Nikt oprócz Ciebie tego…